Szkielet zdania i partykuły – gramatyka japońska N5
Znaczenie, wyjaśnienie i zdania przykładowe z tłumaczeniem.
は · temat — reszta zdania mówi właśnie o nim
temat zdania — zapowiedź, o czym w ogóle mowa
Wyznacza to, o czym zdanie mówi, a cała reszta zdania jest już wypowiedzią na ten temat. Temat jest zwykle czymś, co rozmówca już zna. Nie jest tym samym co podmiot — czyli ten, kto wykonuje czynność: tematem bywa podmiot, ale równie dobrze to, czego czynność dotyczy, albo określenie czasu.
rzeczownik + は; w tej roli znak は czyta się „wa”
Przykłady
- 母は元気です。Mama ma się dobrze.Temat i podmiot pokrywają się — najprostszy przypadek.
- 今日は寒いですね。Dziś jest zimno, prawda?Tematem jest określenie czasu, nie podmiot. Zdanie nie mówi „dzień jest zimny”, tylko „co do dzisiaj — jest zimno”.
- この店は安いです。Ten sklep jest tani.Wskazujemy sklep znany obu rozmówcom i dopiero o nim orzekamy.
が（新情報） · kto albo co: nowość w rozmowie
podmiot podany jako nowa informacja
Wprowadza podmiot, którego rozmówca jeszcze nie ma w głowie. Dlatego odpowiedź na pytanie „kto?” zawsze bierze が — sama odpowiedź jest tu nowością. Przy wyborze jednego elementu spośród kilku が robi co innego i ma na to osobny wpis: が（排他）.
rzeczownik + が
Przykłady
- あそこに猫がいます。Tam jest kot.Kot pojawia się w rozmowie po raz pierwszy, więc dostaje が, a nie は.
- だれがこの絵をかきましたか。Kto namalował ten obraz?Pytanie o podmiot. Po zaimku pytajnym nigdy nie stoi partykuła は.
が（排他） · właśnie ten jeden, spośród kilku możliwych
podmiot wskazany jako jedyny właściwy
Wybiera jeden element spośród kilku możliwych i mówi, że chodzi właśnie o ten, a nie o inny. Odpowiada na pytanie „który?”, a nie „co nowego?” — dlatego 私が行きます znaczy „to ja pójdę, nie kto inny”. Przy wprowadzaniu nowego podmiotu が robi co innego i ma na to osobny wpis: が（新情報）.
rzeczownik + が; przy wyborze spośród kilku
Przykłady
- 私が行きます。To ja pójdę.Spośród kilku osób właśnie ta jedna — dlatego が, nie は. Z は zdanie mówiłoby tylko tyle, co zamierzam zrobić.
- この本がいいです。Wolę tę książkę.Wybór spośród kilku książek pada na tę jedną — が mówi, która to. Z は zdanie byłoby ogólną opinią o książce.
を（対象） · przedmiot czynności: co się je, czyta, kupuje
przedmiot, na który czynność jest skierowana
Wskazuje to, co czynność obejmuje: co się je, czyta, kupuje. Stoi przy czasownikach przechodnich — takich, które muszą mieć na czym się wykonać. Przy czasownikach ruchu を robi co innego i ma na to osobny wpis: を（通過・起点）.
rzeczownik + を; を to osobny znak, czytany „o”
Przykłady
- 毎朝コーヒーを飲みます。Codziennie rano piję kawę.Kawa jest tym, co się pije — klasyczne dopełnienie bliższe.
- 日本語の本を読みました。Przeczytałem książkę po japońsku.Całe wyrażenie „książka po japońsku” jest jednym dopełnieniem.
を（通過・起点） · trasa ruchu: którędy się idzie, skąd się wychodzi
przestrzeń przebywana albo opuszczana przy czasowniku ruchu
Przy czasownikach ruchu を nie wskazuje przedmiotu czynności, tylko przestrzeń, którą ruch obejmuje: tę, przez którą przechodzi (道を歩く), albo tę, z której się zaczyna (家を出る, バスを降りる). Te czasowniki nie są przechodnie, więc dopełnienia w ogóle nie mają.
rzeczownik (miejsce) + を + czasownik ruchu
Przykłady
- 道を歩きます。Idę ulicą.Ulica nie jest tym, na co czynność się kieruje — を pokazuje przestrzeń, przez którą idzie ruch.
- 毎朝七時に家を出ます。Co rano o siódmej wychodzę z domu.Dom jest punktem, z którego ruch się zaczyna. 出る nie jest czasownikiem przechodnim i dopełnienia nie ma.
に（方向・相手） · dokąd zmierza ruch, do kogo trafia rzecz
punkt docelowy ruchu albo odbiorca czynności
Pokazuje, dokąd coś zmierza albo do kogo jest kierowane. Kluczowa jest tu docelowość: liczy się miejsce, w którym ruch się kończy, a nie droga do niego.
rzeczownik + に
Przykłady
- 来月、京都に行きます。W przyszłym miesiącu jadę do Kioto.Kioto jest punktem, w którym podróż się kończy.
- 友だちに手紙を書きました。Napisałem list do przyjaciela.Przyjaciel jest odbiorcą, nie miejscem — ta sama partykuła obsługuje oba przypadki.
で（場所） · miejsce czynności — tam się coś dzieje
miejsce, w którym rozgrywa się czynność
Wyznacza scenę, na której coś się dzieje. Rozstrzygające pytanie brzmi: czy w tym miejscu coś się rozgrywa, czy ktoś tam po prostu jest — przy samym istnieniu (ある, います) wchodzi に. Ten sam で wraca później w innej roli, wyznaczając zbiór, w którym coś jest największe: クラスで一番.
rzeczownik oznaczający miejsce + で
Przykłady
- 図書館で勉強します。Uczę się w bibliotece.Biblioteka jest miejscem odbywania się nauki.
- 公園で子どもが遊んでいます。W parku bawią się dzieci.Zabawa to czynność, więc park dostaje で, a nie に.
で（手段） · czym się coś robi: narzędzie, środek, materiał
narzędzie, środek transportu albo materiał
Ten sam znak co przy miejscu, ale odpowiada na zupełnie inne pytanie: nie „gdzie”, tylko „czym”. Obejmuje narzędzia, środki transportu, języki i materiały.
rzeczownik + で
Przykłady
- はしで食べます。Jem pałeczkami.Pałeczki są narzędziem, nie miejscem.
- 電車で会社へ行きます。Do pracy jeżdżę pociągiem.Środek transportu. Tu で zderza się z で miejsca: „w pociągu czytam” miałoby dokładnie ten sam zapis.
と（並列） · i, oraz — wymienione jest wszystko
pełne wyliczenie — nic poza tym, co wymienione
Łączy rzeczowniki i mówi, że lista jest zamknięta: wymienione jest wszystko, co jest. Tym różni się od や, które listę zostawia otwartą. Gdy przed と stoi osoba biorąca udział w czynności, to nie wyliczenie, tylko と（共同）.
rzeczownik + と + rzeczownik
Przykłady
- パンとたまごを買いました。Kupiłem chleb i jajka.Kupiłem te dwie rzeczy i nic poza nimi — や powiedziałoby, że to tylko przykłady.
- 兄と姉がいます。Mam starszego brata i starszą siostrę.Wyliczenie zamknięte: と mówi, że to całe rodzeństwo.
と（共同） · razem z kimś
osoba, z którą wykonuje się czynność
Wskazuje towarzysza czynności — kogoś, kto robi coś razem z mówiącym. Sam układ zdania tego nie rozstrzyga: パンとたまごを買いました i 妹と映画を見ました wyglądają tak samo. Rozstrzyga to, czym jest rzeczownik przed と — rzecz tego samego rodzaju co następna należy do wyliczenia, a osoba biorąca udział w czynności jest towarzyszem. Wyliczenie to osobny wpis: と（並列）.
rzeczownik osobowy + と + czasownik
Przykłady
- 妹と映画を見ました。Obejrzałem film z siostrą.Siostra ogląda razem ze mną, a filmu nie da się dołożyć do listy z osobą — dlatego と wskazuje tu towarzystwo.
- 弟と公園で遊びました。Bawiłem się z bratem w parku.遊ぶ nie bierze przy osobie に — towarzysza wskazuje wyłącznie と.
も · też, także; również nie
dołączenie kolejnego elementu na tych samych prawach
Mówi, że to, co przed chwilą powiedziano o czymś innym, stosuje się także tutaj. Zastępuje は, が i を — nie dostawia się do nich, tylko wchodzi na ich miejsce.
rzeczownik + も (w miejsce は / が / を)
Przykłady
- わたしも行きます。Ja też idę.Nie mówimy わたしはも — も zajmuje miejsce は.
- 兄は医者です。姉も医者です。Mój brat jest lekarzem. Siostra też jest lekarką.Drugie zdanie mówi o siostrze to samo, co pierwsze o bracie, więc podmiot dostaje も.
の · czyj, jaki, skąd — rzeczownik przy rzeczowniku
przynależność lub bliższe określenie rzeczownika
Podporządkowuje jeden rzeczownik drugiemu. Zakres jest szerszy niż polski dopełniacz: obejmuje własność, pochodzenie, materiał, dziedzinę i przynależność do grupy. Określenie zawsze stoi przed określanym.
rzeczownik + の + rzeczownik
Przykłady
- これはわたしの本です。To jest moja książka.Najprostsze użycie — własność.
- 日本語の先生に聞きました。Zapytałem nauczyciela japońskiego.Tu の wskazuje dziedzinę, a nie właściciela.
か · czy…?; partykuła pytajna
zamiana zdania w pytanie bez zmiany szyku
Japoński nie przestawia wyrazów, żeby zapytać — dokłada か na końcu i to wystarczy. W mowie potocznej か bywa opuszczane i pytanie niesie sama intonacja, ale w formie uprzejmej zostaje. Ten sam znak ma drugie zadanie: postawiony między dwoma rzeczownikami znaczy „albo”.
zdanie w formie ます／です + か; szyk wyrazów zostaje bez zmian
Przykłady
- 明日は休みですか。Czy jutro jest wolne?Szyk zdania nie zmienia się ani trochę — całą pracę wykonuje か na końcu.
- 何を食べますか。Co zjesz?Przy zaimku pytajnym か też jest potrzebne; sam 何 nie wystarcza.
- コーヒーか紅茶を飲みます。Napiję się kawy albo herbaty.Drugie zadanie tego samego znaku: między rzeczownikami か znaczy „albo”. Tu nie ma pytania.
や · i tym podobne — wyliczenie niepełne
wyliczenie otwarte — wymienione rzeczy są tylko przykładami
Wymienia dwie, trzy rzeczy i zostawia listę otwartą — reszty się domyślamy. Tym różni się od と, które wylicza wszystko, co jest. Łączy wyłącznie rzeczowniki, więc czynności trzeba wcześniej nazwać rzeczownikiem.
rzeczownik + や + rzeczownik; na końcu listy często dochodzi など
Przykłady
- 机の上に本やノートがあります。Na biurku są książki, zeszyty i tym podobne.と powiedziałoby, że na biurku leżą książka i zeszyt — i nic poza tym.
- 休みの日は買い物や散歩をします。W wolne dni robię zakupy, chodzę na spacer i tak dalej.や łączy rzeczowniki, dlatego czynności wchodzą tu jako 買い物 i 散歩, a nie jako czasowniki.
だけ · tylko, jedynie
zawężenie do wskazanej rzeczy, bez oceny ilości
Zawęża do tego, co wymienione, i nic ponadto nie sugeruje — nie mówi, czy to dużo, czy mało. Stojące wcześniej を zwykle wtedy znika, a は i が można postawić już po だけ: 水だけは飲みました. Na wyższym poziomie しか〜ない ogranicza podobnie, ale dokłada odczucie niedosytu.
rzeczownik + だけ; liczba + だけ; czasownik w formie słownikowej + だけ
Przykłady
- 水だけ飲みました。Piłem tylko wodę.を po 水 znika — po だけ zwykle się go nie stawia.
- 一人だけ来ませんでした。Nie przyszła tylko jedna osoba.だけ zawęża liczbę: wszyscy poza jedną osobą jednak przyszli.
Skąd ten materiał
Wszystko powyżej pochodzi z darmowej części aplikacji Kaname i przeszło jej przegląd treści.
- Kaname: Gramatyka japońskaPowtórki JLPT: N5 N4 N3 N2 N1
App Store →Aplikacja darmowa, z zakupem w środku