Polityka prywatności

Aplikacja Onomatope オノマトペ · wersja 1.6 · ostatnia aktualizacja: 26 września 2026

Onomatope オノマトペ uczy japońskich onomatopei: które z czterech podobnych brzmień pasuje do zdania i co robi ze słowem 濁点. Cała nauka — poziomy, ćwiczenia, powtórki i postęp — dzieje się na Twoim urządzeniu i bez internetu. Od wersji 1.6 dochodzi jedna funkcja opcjonalna, zakładka „Zdania” z plakietką „AI”, która jako jedyna wysyła coś poza telefon. Ta polityka opisuje faktyczne zachowanie aplikacji w wersji 1.6.

Krótko: nie ma konta, analityki ani reklam. Zakładka „Zdania” jest jedyną funkcją, która łączy się z naszym serwerem — poza obsługą zakupów przez App Store. Wysyła zdanie albo opis, który sam w niej wpiszesz, i język, w którym ma wrócić odpowiedź. Serwer nie zapisuje tej treści; listy zdań i wyników oraz Twoje przykłady przy hasłach zostają wyłącznie na urządzeniu.

Konto użytkownika

Nie ma go. Onomatope nie prosi o rejestrację, nie loguje Cię nigdzie i nie pyta o adres e-mail — nie ma jak Cię rozpoznać.

Gdzie trafiają dane nauki

Opanowanie każdego hasła, historia odpowiedzi, harmonogram powtórek i historia sesji są zapisane wyłącznie na Twoim urządzeniu i nigdy go nie opuszczają. Jeśli wyeksportujesz kopię (Ustawienia → Dane → Eksportuj postęp), powstały plik należy do Ciebie — zapisuje się tam, gdzie sam wskażesz, a aplikacja nigdzie go nie wysyła.

To, co wpiszesz w zakładce „Zdania”, i odpowiedź, która wróci, nie trafiają do postępu, do powtórek ani do ćwiczeń. Zdania, opisy i ich ostatnie wyniki aplikacja trzyma w tej zakładce na dwóch listach, po jednej na każdy tryb — wyłącznie na urządzeniu, w osobnym pliku, którego nie wysyła nigdzie i który nie wchodzi do eksportu postępu. Usuwasz je w zakładce „Zdania”, pojedynczo albo wszystkie naraz, z obu list; znikają też razem z aplikacją. „Wyzeruj postęp” w Ustawieniach list nie rusza — to są dwie osobne rzeczy.

Przyciskiem Dodaj jako przykład możesz dopisać zdanie z odpowiedzi do hasła — trafia wtedy do „Twoich przykładów” na karcie tego hasła. Te przykłady także leżą wyłącznie na urządzeniu, w jeszcze innym osobnym pliku: nie stają się pytaniami, nie wchodzą do eksportu postępu, a ani „Wyzeruj postęp”, ani usunięcie wpisu z listy w zakładce „Zdania” ich nie kasuje. Usuwasz je na karcie hasła; znikają też razem z aplikacją.

Zdanie możesz też zeskanować ze zdjęcia (aparatem albo z biblioteki zdjęć) — na przykład z dymku w mandze, z napisów albo ze strony. Tekst rozpoznaje się na telefonie; zdjęcie nie jest nigdzie zapisywane ani wysyłane — do pola trafia tylko tekst, który sam wybierzesz i poprawisz, a na serwer jedzie dopiero po naciśnięciu Znajdź onomatopeje. Aplikacja prosi o dostęp do aparatu przy pierwszym zdjęciu; bibliotekę zdjęć otwiera systemowy wybór, który daje aplikacji tylko wskazane zdjęcie.

Dane wspólne z pozostałymi aplikacjami autora

Onomatope należy do rodziny aplikacji do nauki japońskiego. Jeżeli masz na urządzeniu więcej niż jedną z nich, aplikacja pokazuje sekcję Twój japoński z jednym wierszem na aplikację.

Działa to tak: Onomatope zapisuje na Twoim urządzeniu, w obszarze współdzielonym przez aplikacje tej rodziny, mały plik ze swoją kartą. Karta niesie sześć rzeczy o Twojej nauce: ile procent materiału masz opanowane, ile dni trwa Twoja seria, ile sesji odbyłeś, jedno zdanie o najsłabszym miejscu (po polsku i po angielsku), czy dzienny cel jest już zrobiony i kiedy czekają najbliższe powtórki. Do tego trzy rzeczy techniczne: która aplikacja plik zapisała, w jakim formacie i kiedy. Nic więcej. Nie ma tam historii odpowiedzi, listy ćwiczonych haseł ani niczego, co wpiszesz w zakładce „Zdania”, i nie da się z tego pliku odtworzyć Twojego postępu.

Ten plik nie opuszcza urządzenia i czytają go wyłącznie pozostałe aplikacje tej rodziny, zainstalowane przez Ciebie na tym samym urządzeniu. Nic nie synchronizuje się między urządzeniami. Obszar współdzielony przeżywa odinstalowanie pojedynczej aplikacji — plik znika dopiero wtedy, gdy usuniesz z urządzenia wszystkie aplikacje tej rodziny.

Przypomnienia i czytanie na głos

Przypomnienie o nauce jest opcjonalne i w całości lokalne. Jeśli je włączysz, iOS planuje powiadomienie na urządzeniu; nic nie jest nigdzie wysyłane i nie bierze w tym udziału żaden serwer. Jeśli odmówisz zgody na powiadomienia, reszta aplikacji działa dokładnie tak samo.

Przycisk odsłuchu czyta japońskie zdania systemowym syntezatorem mowy — na telefonie, bez internetu. Głosy instaluje iOS; aplikacja niczego przy tym nie wysyła.

Śledzenie i reklamy

Nie ma. W aplikacji nie ma zestawu analitycznego, zestawu reklamowego, raportera awarii ani identyfikatora reklamowego (IDFA). Aplikacja nie sprzedaje ani nie udostępnia żadnych danych.

Połączenia sieciowe

Poza zakładką „Zdania” aplikacja nie wykonuje żadnych połączeń sieciowych na własny rachunek; ruch przy zakupie i przywracaniu zakupów obsługuje system iOS i App Store. Z naszym serwerem aplikacja łączy się wyłącznie w związku z pomocą AI, i tylko w tych chwilach: gdy otwierasz zakładkę „Zdania”, nowe zdanie albo wpis z listy, ekran subskrypcji albo Ustawienia (żeby pokazać, ile zapytań zostało); gdy naciskasz Znajdź onomatopeje albo Znajdź słowo, i zaraz potem, żeby odświeżyć tę liczbę; gdy naciskasz Spróbuj jeszcze raz; oraz po zakupie subskrypcji i po przywróceniu zakupów (żeby serwer dowiedział się o subskrypcji). Nigdy w tle i nigdy z zegara. Treść zdania albo opisu jedzie wyłącznie po naciśnięciu Znajdź onomatopeje albo Znajdź słowo.

To, czy telefon ma w tej chwili dostęp do sieci, aplikacja sprawdza systemowym monitorem połączenia, na urządzeniu — żeby w trybie samolotowym powiedzieć o tym od razu, zamiast czekać na nieudane zapytanie. Monitor sam niczego nie wysyła.

Na urządzeniu, które nie obsługuje mechanizmu Apple App Attest, zakładki „Zdania” nie ma, a aplikacja nie łączy się z naszym serwerem wcale.

Zakładka „Zdania” — jedyna funkcja, która wysyła dane

Zakładka „Zdania” jest opcjonalna. Bez niej aplikacja uczy, planuje powtórki i liczy postęp dokładnie tak samo. Ma dwa tryby, każdy z własną listą: „Co znaczy w tym zdaniu” — wklejone albo zeskanowane zdanie, na przykład z mangi albo z napisów, wraca z onomatopejami, które w nim stoją, z tym, co znaczą właśnie w tym zdaniu, i z wejściem do hasła, jeśli aplikacja je zna — i „Opisz wrażenie” — dźwięk, ruch albo odczucie opisane własnymi słowami wraca z onomatopeją, która pasuje najlepiej, i kilkoma innymi do wyboru, każda z tym, czym się różni.

Po naciśnięciu Znajdź onomatopeje albo Znajdź słowo wysyłamy do naszego serwera pod adresem api.jd-japanese.pl dwie rzeczy: zdanie albo opis, które wpisałeś (zdanie najwyżej 120 znaków, opis najwyżej 200), i język, w którym ma wrócić odpowiedź (polski albo angielski, według języka interfejsu). Serwer przekazuje je do modelu językowego firmy OpenAI, a odpowiedź wraca do aplikacji. Nie jedzie nic więcej — ani postęp, ani historia odpowiedzi, ani Twoje przykłady przy hasłach, ani zdjęcie, ani nic, co pozwalałoby Cię zidentyfikować.

Treści Twojego zdania ani opisu nie zapisujemy — nie trafia do żadnej bazy ani do dziennika zdarzeń; nie zapisujemy też odpowiedzi modelu. W bazie nie ma kolumny, w której mogłyby stanąć, a dopisanie takiej wywraca automatyczny test po stronie serwera. W żądaniu do OpenAI prosimy o niezachowywanie odpowiedzi. Jedyny wyjątek jest krótki i nie trafia na dysk: gotowa odpowiedź zostaje przez dwie minuty w pamięci operacyjnej serwera, żeby dwukrotne naciśnięcie przycisku przy tym samym zdaniu nie liczyło się jako dwa zapytania.

Trwale przechowujemy natomiast rzeczy, bez których funkcja nie mogłaby działać:

Krócej trzymamy dane techniczne rozliczenia i utrzymania: identyfikatory transakcji Apple oraz metryki zapytania (numer zapytania, nazwa funkcji, model, status, liczba tokenów, czas odpowiedzi) — przez 90 dni. Adresu IP nie zapisujemy; do ochrony przed nadużyciem serwer trzyma przez 24 godziny wyłącznie jego skrót kluczowany.

Przy połączeniu aplikacja dołącza też jednorazowy token DeviceCheck wystawiony przez iOS. W Onomatope serwer z niego nie korzysta i go nie zapisuje: darmowa próbka nie jest tu chroniona przed reinstalacją, więc token nie ma czego pilnować.

Żadna z tych rzeczy nie jest powiązana z Twoim imieniem, adresem e-mail ani kontem — bo aplikacja ich nie zna. Nie używamy ich do śledzenia, profilowania ani reklam. Nie ma konta, które można by usunąć; jeżeli chcesz, żeby te wpisy zniknęły, napisz.

Zakupy

Jednorazowy zakup Premium i subskrypcję Pomoc AI obsługuje w całości Apple. Onomatope nigdy nie widzi Twoich danych płatniczych, numeru karty ani danych rozliczeniowych. Stan zakupu aplikacja odczytuje z systemu iOS. Przy czynnej subskrypcji Pomoc AI aplikacja przekazuje naszemu serwerowi podpisany przez Apple dowód tej transakcji — wyłącznie po to, żeby serwer mógł sam sprawdzić podpis i przydzielić zapytania z subskrypcji. Zakup Premium do serwera nie jedzie.

Sposób przetwarzania danych przez Apple opisuje polityka prywatności Apple.

Zgłaszanie problemów

Przyciski Zaproponuj funkcję i Zgłoś błąd w Ustawieniach przygotowują wiadomość e-mail, którą możesz przeczytać i zmienić przed wysłaniem. Nic nie zostaje wysłane, dopóki sam nie naciśniesz „Wyślij”. Zgłoszenie błędu zawiera wstępnie wersję aplikacji, numer builda, wersję iOS i oznaczenie modelu urządzenia (np. iPhone14,3) — nigdy identyfikator urządzenia. Te wiersze możesz skasować przed wysłaniem. Jeżeli napiszesz, zobaczę Twój adres e-mail i treść wiadomości; służą wyłącznie odpowiedzi.

Dzieci

Aplikacja nie zbiera danych pozwalających kogokolwiek zidentyfikować, w żadnym wieku: nie ma konta i nie pyta o imię, wiek ani adres. Przy zakładce „Zdania” przechowujemy wyłącznie identyfikatory techniczne i liczniki opisane wyżej.

Zmiany

Jeżeli ta polityka się zmieni, zmieni się razem z nią data u góry. Adres tej strony niesie numer wersji aplikacji, więc starsze wydania zawsze wskazują dokument, który naprawdę je opisywał — wydania sprzed 1.6, które nie łączą się z żadnym serwerem, opisuje dokument wersji 1.0.