
Wzorce grzecznościowe – keigo
です/ます, お〜になる, 美化語 – jedenaście ram, które nakłada się na większość słów, każda ze zdaniem, w którym stoi.
〜ます — uprzejmy ton wobec słuchacza
ます nadaje wypowiedzi uprzejmy ton wobec rozmówcy. Nie wyróżnia wykonawcy: 飲みます powiesz zarówno o sobie, jak i o drugiej osobie.
飲む bez ます jest gramatycznie poprawne, ale ma mniej uprzejmy ton. 召し上がります okazuje szacunek osobie, która pije. Samo 飲みます nadaje uprzejmy ton wobec słuchacza, bez tego dodatkowego szacunku wobec wykonawcy.
ます nadaje wypowiedzi uprzejmy ton wobec słuchacza. Samo picie kawy nie jest przedstawione jako czynność wyróżniająca wykonawcę.
Przykłady
- 毎朝、コーヒーを飲みます。Codziennie rano piję kawę.
〜です — uprzejmy ton po rzeczowniku
です nadaje uprzejmy ton zdaniu typu „X jest Y”. Nie wyróżnia osoby, o której mówisz.
会社員だ wobec nowo poznanej osoby może razić tonem. Uprzejmiejsze でございます także nie wyróżnia osoby; でいらっしゃいます służy do okazania szacunku osobie, o której mówisz.
Mówiący uprzejmie przedstawia swój zawód. です nadaje zdaniu uprzejmy ton, nie podnosi mówiącego.
Przykłady
- 私は会社員です。Jestem pracownikiem firmy.
〜でございます — uprzejmiejsze です
でございます to uprzejmiejsze です. Używasz go o rzeczach, miejscach i własnej stronie — nie wyróżnia żadnej osoby. O osobie, której okazujesz szacunek, stosujesz でいらっしゃいます; nie stosujesz go o sobie.
Typowe sytuacje to obsługa klienta i przedstawienie własnej strony: 合計は千円でございます lub 山田でございます. Gdy pytasz o osobę, której okazujesz szacunek: 田中様でいらっしゃいますか.
Obsługa uprzejmie podaje kwotę. でございます jest uprzejmiejsze niż です i nie wyróżnia żadnej osoby.
Przykłady
- 合計は千円でございます。Razem tysiąc jenów.
お〜になる — czynność drugiej osoby
Nauczyciel wyszedł na zebranie w innym budynku. Pytasz, o której wróci.
お + temat czasownika + になる opisuje czynność osoby, której okazujesz szacunek — nie własną. Temat to forma ます bez ます: 読みます → 読み.
Wraca nauczyciel, któremu mówiący okazuje szacunek. Rama お〜になる opisuje czynność tej drugiej osoby.
Przykłady
- 先生は何時にお帰りになりますか。O której godzinie nauczyciel wróci?
お〜する — własna czynność skierowana ku komuś
Pracownik pomaga gościowi przejść przez drzwi.
お + temat czasownika + する skromnie opisuje własne działanie skierowane ku osobie, której okazujesz szacunek. Temat to forma ます bez ます: 持ちます → 持ち.
Drzwi otwiera pracownik dla gościa. お〜する skromnie opisuje własną czynność skierowaną ku osobie, której okazuje szacunek.
Przykłady
- ドアをお開けします。Otworzę Panu/Pani drzwi.
ご〜になる — czynność drugiej osoby
ご + rzeczownik sinojapoński + になる opisuje czynność osoby, której okazujesz szacunek. Zwykle używasz ご; niektóre utrwalone słowa wymagają お.
Rdzeń tworzy czasownik z する: 利用する, 説明する, 確認する. Stąd ご利用になる, ご説明になる, ご確認になる. Wyjątki お電話になる i お約束になる trzeba zapamiętać osobno.
Plan sprawdza nauczyciel, któremu mówiący okazuje szacunek. 確認 to słowo pochodzenia chińskiego; z する tworzy czasownik 確認する. ご〜になる podnosi osobę wykonującą tę czynność.
Przykłady
- 先生は予定をご確認になります。Nauczyciel sprawdzi plan.
ご〜する — własne działanie skierowane ku komuś
Sprzedawca pokazuje klientowi nowy produkt.
ご + rdzeń sinojapoński + する skromnie opisuje własne działanie skierowane ku osobie, której okazujesz szacunek. To odpowiednik お〜する dla rdzeni chińskich, np. ご案内, ご連絡, ご説明.
Obsługa wyjaśnia klientowi sposób użycia. 説明 to słowo pochodzenia chińskiego; z する tworzy czasownik 説明する. ご〜する skromnie opisuje własną czynność skierowaną ku klientowi.
Przykłady
- 使い方をご説明します。Wyjaśnię Panu/Pani, jak tego używać.
お+和語 — słowo rodzime
Przy pierwszym spotkaniu uprzejmie pytasz rozmówcę, w jakiej miejscowości mieszka.
お stoi tu przed rodzimym rzeczownikiem 住まい. W お住まい dotyczy miejsca zamieszkania rozmówcy i okazuje szacunek tej osobie. O funkcji お decyduje użycie: rzecz związana z osobą, której okazujesz szacunek — forma czcząca; własne działanie skierowane ku komuś — forma skromna; samo upiększenie słowa — 美化語.
お住まい okazuje tu szacunek rozmówcy przez jego miejsce zamieszkania. お手紙を差し上げます skromnie opisuje własne działanie. お金 i お酒 mogą jedynie upiększać słowo; samo お nie przypisuje rzeczy konkretnej osobie.
お住まい dotyczy miejsca zamieszkania rozmówcy. お przed rodzimym słowem 住まい okazuje tu szacunek tej osobie.
Przykłady
- お住まいはどちらですか。Gdzie Pan/Pani mieszka?
ご+漢語 — słowo pochodzenia chińskiego
Przed wieloma rzeczownikami pochodzenia chińskiego (漢語), np. 家族, 住所, 意見, używa się ご: ご家族, ご住所, ご意見. Są utrwalone wyjątki z お, np. お電話, お時間, お食事.
Mówiący pyta o rodzinę rozmówcy. ご stoi tu przed rzeczownikiem pochodzenia chińskiego i okazuje szacunek osobie, z którą rodzina jest związana.
Przykłady
- ご家族は何人ですか。Ile osób liczy Pana/Pani rodzina?
美化語 — upiększenie samego słowa
お w お酒 upiększa słowo. W tym przykładzie nie podnosi ani nie zniża żadnej osoby. Ta kategoria to 美化語: uprzejmiejsze brzmienie samego słowa.
Wytyczne 敬語の指針 wyodrębniają 美化語. Podręczniki włączają je także do form uprzejmych 丁寧語.
Mówiący opisuje własny zwyczaj. お upiększa słowo oznaczające alkohol; nie podnosi osoby mówiącej ani żadnego właściciela rzeczy.
Przykłady
- 私はお酒を飲みません。Nie piję alkoholu.
お〜いたす — własne działanie i formalna uprzejmość
Gość zostawia bagaż pod opieką obsługi hotelu.
お〜いたす łączy dwie funkcje: skromnie opisuje własne działanie wobec jego odbiorcy i dodaje uprzejmość wobec słuchacza. Pasuje do obsługi klienta i korespondencji; prywatnie może brzmieć sztucznie.
お〜する daje pierwszą funkcję, いたす drugą. 敬語の指針 nazywa to 謙譲語Ⅰ兼Ⅱ.
お預かり skromnie opisuje przechowanie bagażu dla gościa i okazuje mu szacunek. いたします przedstawia własne działanie w sposób skromny i formalny wobec słuchacza.
Przykłady
- お荷物をお預かりいたします。Przechowam Pana/Pani bagaż.
Skąd ten materiał
Wszystko powyżej pochodzi z darmowej części aplikacji Keigo i przeszło jej przegląd treści.
App Store →Za darmo: poziomy 1 i 2 w całości. Poziomy 3–5 jednym zakupem; sprawdzanie zdań przez AI: kilka miesięcznie gratis, więcej w subskrypcji.
KeigoJapoński formalny do pracy