Przejdź do treści

Zlania – japoński potoczny

では → じゃ, という → って, のです → んです – dwanaście miejsc, w których dwie sylaby zlewają się w jedną.

〜では · では → じゃ

では w mowie

では zlewa się w じゃ. Dwie sylaby robią się jedną.

To jedno zlanie tłumaczy całą rodzinę: じゃない, じゃありません, じゃなかった, じゃあ.

I potocznie, i w swobodnej grzeczności. Pismo urzędowe zostaje przy では.

Nie każde じゃ pochodzi od では. じゃ w 飲んじゃう bierze się z でしまう.

Przykłady

  • 明日あしたでは遅おそい。 → 明日あしたじゃ遅おそい。Jutro to za późno.
  • 一人ひとりでは無理むりだ。 → 一人ひとりじゃ無理むりだ。Sam sobie nie poradzę.

〜ではない · ではない → じゃない

przeczenie przy rzeczowniku albo przymiotniku na na

To samo zlanie では, tym razem przed ない.

To jest codzienne przeczenie od だ. Usłyszysz je znacznie częściej niż ではない.

Potocznie. Grzecznie: じゃありません, a bardziej oficjalnie ではありません.

Z rosnącą intonacją じゃない？ znaczy „prawda?” — czyli odwrotnie niż zwykłe zaprzeczenie.

Przykłady

  • これは私わたしの傘かさではない。 → これは私わたしの傘かさじゃない。To nie jest mój parasol.
  • そんなに簡単かんたんではない。 → そんなに簡単かんたんじゃない。To nie jest takie proste.

〜ではありません · ではありません → じゃありません

grzeczne zaprzeczenie powiedziane bez sztywności

To samo zlanie では w grzecznym przeczeniu.

Skrócone i nadal grzeczne — te same dwie osie co przy 〜てます. Pisma zostają przy ではありません.

Swobodnie grzecznie: sklep, koledzy z pracy, codzienne rozmowy służbowe.

To nie jest forma potoczna. Wśród znajomych byłoby zwykłe じゃない.

Przykłady

  • これは無料むりょうではありません。 → これは無料むりょうじゃありません。Ta rzecz nie jest darmowa.
  • 担当たんとうは私わたしではありません。 → 担当たんとうは私わたしじゃありません。To nie ja jestem osobą odpowiedzialną.

〜ではなかった · ではなかった → じゃなかった

przeszłe zaprzeczenie rzeczownika albo przymiotnika na na

To samo zlanie では, tym razem w czasie przeszłym.

じゃない i じゃなかった różnią się jedną sylabą i całym czasem. Warto je słyszeć osobno.

Potocznie. Grzecznie: じゃありませんでした.

Nie czytaj じゃなかった jako złagodzonej teraźniejszości. To jest przeszłość.

Przykłady

  • 思おもったほど大変たいへんではなかった。 → 思おもったほど大変たいへんじゃなかった。Nie było tak ciężko, jak myślałem.
  • その日ひは休やすみではなかった。 → その日ひは休やすみじゃなかった。Tamten dzień nie był wolny.

〜という · という → って

nazywanie czegoś albo wprowadzanie cudzych słów

という skraca się do って. Może też skrócić się w połowie, do っていう.

Skrócone w połowie っていう zostawia czasownik widoczny i łatwiej doczepić do niego rzeczownik: 田中っていう人.

Potocznie i w swobodnej grzeczności. Służbowy mail zostaje przy という.

って ma więcej niż jedno zadanie. Tutaj nazywa; na końcu zdania relacjonuje cudze słowa.

Przykłady

  • 田中たなかという人ひとから電話でんわがあった。 → 田中たなかって人ひとから電話でんわがあった。Dzwonił ktoś nazwiskiem Tanaka.
  • 駅えきの前まえにあるという店みせに行いった。 → 駅えきの前まえにあるっていう店みせに行いった。Poszedłem do tego lokalu, który podobno jest przed dworcem.

〜と · と（cytat）→ って

oznaczenie tego, co ktoś powiedział albo pomyślał

Cytujące と przechodzi w mowie w って.

Zmienia się wyłącznie cytujące と. To, które znaczy „i” albo „jeśli”, zostaje bez zmian.

Potocznie i w swobodnie grzecznej mowie; w piśmie i w mowie oficjalnej と zostaje.

「パンと牛乳」 nie robi się 「パンって牛乳」. Tamto と łączy rzeczowniki i nigdy się nie skraca.

Przykłady

  • 行いくと言いった。 → 行いくって言いった。Powiedział, że pójdzie.
  • 無理むりだと思おもう。 → 無理むりだって思おもう。Myślę, że się nie da.

〜のだ · のだ → んだ

podanie powodu albo tła tego, co przed chwilą padło

Objaśniające の przechodzi w ん przed だ.

To nie jest podkreślenie dla samego podkreślenia. 〜んだ mówi „a stoi za tym taka sytuacja”.

Potocznie. Grzecznie jest 〜んです; pełne 〜のだ należy do pisma.

の z 〜のだ to nie の dzierżawcze. 私のだ i 私のなんだ to dwa różne zdania.

Przykłady

  • 電車でんしゃが止とまったのだ。 → 電車でんしゃが止とまったんだ。Chodzi o to, że pociąg stanął.
  • 明日あしたは用事ようじがあるのだ。 → 明日あしたは用事ようじがあるんだ。Chodzi o to, że jutro coś mam.

〜のです · のです → んです

podanie tła, powiedziane grzecznie

To samo の przechodzi w ん przed です.

〜んです to jest to, co ludzie naprawdę mówią; pełne 〜のです zostaje w piśmie i w komunikatach.

Grzecznie i całkiem zwyczajnie — to jest wersja domyślna w sklepie i w biurze.

〜んです nie jest bardziej oficjalne niż 〜のです. To ta sama grzeczność, tylko mówiona zamiast pisanej.

Przykłady

  • 実じつは道みちに迷まよったのです。 → 実じつは道みちに迷まよったんです。Prawdę mówiąc, zabłądziłem.
  • 今日きょうは少すこし早はやく帰かえりたいのです。 → 今日きょうは少すこし早はやく帰かえりたいんです。Chciałbym dziś wyjść trochę wcześniej.

〜のだろう · のだろう → んだろう

domysł co do powodu

To samo の przechodzi w ん przed だろう.

W mowie często skraca się dalej, do 〜んだろ — to brzmi szorstko, raczej po męsku.

Potocznie. Grzecznie jest 〜んでしょう.

To jest domysł, nie pytanie. 〜んだろう？ powiedziane na głos znaczy raczej „prawda?”.

Przykłady

  • 彼かれは忙いそがしいのだろう。 → 彼かれは忙いそがしいんだろう。Pewnie jest zajęty.
  • 何なにか理由りゆうがあるのだろう。 → 何なにか理由りゆうがあるんだろう。Musi być jakiś powód.

〜ので · ので → んで

podanie powodu

To samo の przechodzi w ん, tym razem przed で.

〜んで brzmi swobodnie. Wśród kolegów jest w porządku, do klienta odrobinę za luźne.

Od potocznego do swobodnie grzecznego. Pisemne przeprosiny zostają przy ので.

Nie mylić tego 〜んで z 〜んで w 読んで. Jedno jest powodem, drugie formą te.

Przykłady

  • 用事ようじがあるので先さきに帰かえります。 → 用事ようじがあるんで先さきに帰かえります。Mam sprawę, więc wychodzę wcześniej.
  • 雨あめが降ふっているので今日きょうはやめる。 → 雨あめが降ふっているんで今日きょうはやめる。Pada, więc dziś sobie odpuszczę.

それでは · それでは → それじゃ / じゃあ

domknięcie jednej rzeczy i przejście do następnej

To samo zlanie では, a potem ściera się jeszcze początek wyrazu.

To jest codzienne pożegnanie: じゃあね, じゃまた. それでは należy do przemówień i komunikatów.

じゃあ jest potoczne; それでは mówi się, otwierając zebranie.

じゃあ w tym miejscu to nie じゃ z じゃない. Ta sama sylaba, inne słowo.

Przykłady

  • それでは、また明日あした。 → それじゃ、また明日あした。No to do jutra.
  • それでは始はじめよう。 → それじゃ始はじめよう。No to zaczynajmy.

〜ではなくて · ではなくて → じゃなくて

poprawianie jednej rzeczy na drugą

To samo zlanie では, tym razem przed なくて.

To jest codzienny sposób na poprawienie kogoś: 明日じゃなくて明後日.

Od potocznego do swobodnie grzecznego. Pisemne komunikaty zostają przy ではなく.

じゃなくて łączy dwie połowy. じゃない kończy zdanie. To て naprawdę coś robi.

Przykłady

  • 明日あしたではなくて明後日あさってです。 → 明日あしたじゃなくて明後日あさってです。Nie jutro, tylko pojutrze.
  • 私わたしではなくて田中たなかさんが言いった。 → 私わたしじゃなくて田中たなかさんが言いった。To nie ja powiedziałem, tylko Tanaka.

Skąd ten materiał

Wszystko powyżej pochodzi z darmowej części aplikacji Kuzushi i przeszło jej przegląd treści.

App Store →Aplikacja darmowa, z zakupem w środku

Nauka japońskiego