Przejdź do treści

Pary dźwiękonaśladowcze: wiersz か – onomatopeje japońskie

からから, かちかち, かりかり – pary z wiersza か, które są jednocześnie odgłosem i stanem; 濁点 pogrubia sam dźwięk.

がさがさ · szeleścić grubo

Duża papierowa torba, karton.

がさがさ to głośny szelest grubego papieru — dźwięk, który wchodzi w uszy. Tym różni się od ごそごそ: tam ręce przekładają to samo, ale po cichu i nikomu to nie wadzi. ざらざら nie jest dźwiękiem w ogóle — to ziarno powierzchni pod palcem. Bywa też o przesuszonej skórze, dokładnie tam gdzie かさかさ, więc nie jest to para ucząca reguły.

Przykłady

がたがた · łomotać i trząść się

Regał w trzęsieniu ziemi, ciężkie metalowe drzwi.

Dźwięczne が podmienia pokrywkę na cały regał: ten sam ruch, ale ciężki, głośny i już nieprzyjemny — かたかた słychać z metra, がたがた z drugiego pokoju. Sąsiadów rozdziela nie siła, tylko to, o czym mówią: がちゃがちゃ to metaliczny brzęk rzeczy uderzających o siebie (klucze, klamka), がらがら pustka i głuchy turkot, który się w niej niesie; ぐらぐら to chwianie się rzeczy niestabilnej i jest bezgłośne, がくがく dygot w stawach, więc kolana, nie regał; でこぼこ nazywa samą nierówność drogi, a がたがた to, co ta droga robi z wozem.

Przykłady

かちかち · być twardym jak kamień; stukać sucho i wysoko

Wyschnięta glina, zmarznięta ziemia, tykanie zegara.

Bezdźwięczne か mówi o samej twardości i o wysokim, czystym stuku — i to są dwie strony jednego słowa: wyschniętą bryłę poznaje się po tym, że stuknięta odpowiada właśnie tak. Rozmiaru ani ciężaru nie rozstrzyga: かちかちに凍った地面 to cała zmarznięta ziemia. Wykonawcy też nie — mówi się i o rzeczy, i o człowieku (緊張でかちかちになる). Twardość dzieli z がちがち i to nie ona rozstrzyga wybór; rozstrzyga to, czym ta twardość jest. かちかち odpowiada wysoko i czysto, więc bierze zegar (時計がかちかち) i stuknięte palcem dwa kamyki; がちがち odpowiada nisko i głośno (歯ががちがち), a tam, gdzie dźwięku nie ma wcale, orzeka o zaciśnięciu, przy którym nic już nie drga — i sięga wtedy tam, gdzie かちかち nie sięga: nie po samo zesztywnienie, bo 肩がかちかち i 緊張でかちかち są poprawne, tylko po to, co nieustępliwe z natury (がちがちの規則, 守りをがちがちに固める).

Przykłady

がちがち · zacisnąć się tak, że nie puszcza — i głucho przy tym stukać

Zęby na mrozie, przepis bez jednego wyjątku.

Dźwięczne が dokłada siłę, a siłę słychać i widać naraz. Słychać: 歯ががちがち鳴る to stuk niski, tępy i głośny — かちかち jest przy tym wysokie i czyste, i tej różnicy nie da się przeskoczyć głośnością, bo カチカチ nie bywa 鈍い w żadnym zdaniu. Widać: coś zostało zaciśnięte tak mocno, że już nie ustępuje — 肩ががちがち, 緊張でがちがち, がちがちの規則, ネジががちがちに締まって回らない, 守りをがちがちに固める. Kto zacisnął, słowo nie rozstrzyga: napięcie bywa własne, a dokręcić może cudza ręka — がちがち orzeka o skutku, czyli o tym, że nic już nie drgnie. To nie jest ciężar ani rozmiar: かちかち też bywa ciężkie i duże, a がちがちに凍った雪 jest poprawne.

Przykłady

かちゃかちゃ · pobrzękiwać

Sztućce na talerzu, pęk kluczy.

Bezdźwięczne か zostawia brzęk cienki i cichy — nikomu nie przeszkadza, a がちゃがちゃ ten sam brzęk robi natarczywym: przy かちゃかちゃ da się myśleć, przy がちゃがちゃ już nie.

Przykłady

がちゃがちゃ · brzęczeć natrętnie

Ciężkie metalowe drzwi, skrzynka z narzędziami.

Dźwięczne が nie zmienia rodzaju dźwięku — dalej brzęczy metal o metal — zmienia to, CO brzęczy, i jak bardzo przeszkadza: かちゃかちゃ to cienki brzęk łyżeczki albo pęku kluczy, przy którym da się myśleć, a がちゃがちゃ brzęk rzeczy większych i cięższych (żelazne drzwi, skrzynka z narzędziami), przy którym już nie. Od sąsiadów dzieli je rodzaj hałasu albo jego długość: がたがた to tępy łomot rzeczy, która się trzęsie, a nie metaliczny brzęk; がらがら niesie pustkę sali, nie zawartość skrzynki. バタン i ガシャン są za to jednorazowe — jedno trzaśnięcie drzwi, jedno brzdęknięcie tłuczonego szkła — a がちゃがちゃ brzęczy dalej, dopóki ktoś grzebie w narzędziach.

Przykłady

からから · być zupełnie suchym; klekotać sucho i pusto

Wyschnięty bidon, spieczone gardło, pusta puszka bez kropli w środku, drewniaki na bruku.

からから orzeka, że w środku nie ma nic — ani wilgoci, ani zawartości: 喉がからから to „zaschło mi w gardle”, a wytrzepana puszka jest からから. Tym samym słowem nazywa się dźwięk tej pustki, bo sucha i pusta rzecz odzywa się właśnie tak: 空き缶がからからと鳴る, 下駄がからからと鳴る, からからと笑う. I tu, a nie w podziale na stan i dźwięk, biegnie granica wobec かたかた: かたかた też jest dźwiękiem, tylko o zawartości nie mówi nic — to stuk luźnej części obijającej się o coś twardego, a pokrywka na pełnym garnku klekocze tak samo jak na pustym. がらがら nie jest za to wzmocnieniem: mówi o braku ludzi (がらがらの電車), czyli o innej pustce — łatwo je pomylić, ale żadne z nich nie jest mocniejszą wersją drugiego.

Przykłady

がらがら · być pustym — i głucho w tej pustce turkotać

Wagon bez pasażerów, pusta hala, ciężkie drzwi niosące echo.

がらがら mówi o braku ludzi (座席ががらがら) i o głuchym turkocie, który w takiej przestrzeni niesie się dalej. Z からから łączy je tylko szkielet kany — tamto mówi o suchej pustce w środku rzeczy, nie o sali bez ludzi. がたがた to trzęsienie i łomot samej rzeczy, a がちゃがちゃ metaliczny brzęk uderzających o siebie przedmiotów; żadne z nich nie mówi nic o tym, że sala jest pusta, a właśnie to niesie がらがら.

Przykłady

かりかり · chrupać drobno

Prażone ziarna, migdały.

Bezdźwięczne か trzyma chrupnięcie małe i smaczne — twardość jest tu zaletą. がりがり bierze kęs większy i twardszy, aż zaczyna zgrzytać (lód, kość). ぱりぱり dotyczy czegoś cienkiego i łamliwego, co pęka płasko (nori, skórka), a かりかり twardego ziarna, które chrupie pod zębem; さくさく chrupie krótko i cicho, jak panierka albo ciasto francuskie, a かりかり twardziej i wyraźniej słychać.

Przykłady

がりがり · zgrzytać, skrobać

Skrobanie lodu, pies przy kości.

Dźwięczne が powiększa kęs i zaostrza go: to samo twarde gryzienie, tylko かりかり chrupie drobno i smacznie, a がりがり już zgrzyta w uchu — i dlatego bierze lód i kość, a nie prażony migdał.

Przykłady

Skąd ten materiał

Wszystko powyżej pochodzi z darmowej części aplikacji Onomatope i przeszło jej przegląd treści.

App Store →Aplikacja darmowa, z zakupem w środku

Zobacz też

Nauka japońskiego